zbb

Urodził się 21 marca 1913 r. przy ul. Gliniańskiej 10 we Lwowie z ojca Ludwika Dominika i matki Pauliny Anny Preidl. Do szkół uczęszczał także we Lwowie, uzyskując maturę w Państwowym Gimnazjum XI przy ul. Szymonowiczów 1-3. Po maturze w latach akademickich 1931/33 studiuje na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej. Przedwczesna śmierć ojca w dniu 20 sierpnia 1933 r. przerywa studia politechniczne i zmusza do podjęcia pracy dorywczej. Studia inżynierskie podejmuje na nowo dopiero w 1942 r. w Technische Hochschule in Lemberg, kończąc tzw. Technische Fachkurse (IX semestr) i zdając końcowy egzamin z postępem dobrym, uzyskując zaświadczenie o ukończonych studiach na wydziale Budownictwa i Gospodarki Wodnej.

We wrześniu 1945 r. zostaje transportem Politechniki Lwowskiej ekspatriowany ze Lwowa wraz z rodziną, z zamiarem udania się do Wrocławia lub Gdańska. Po przyjeździe do Katowic, za namową studentów gliwickich, postanawia włączyć się do pracy na nowo utworzonej Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Pracę podejmuje na Wydziale Budowlanym Politechniki Śląskiej w charakterze asystenta w Katedrze Wodociągów i Kanalizacji.

Przez całe swoje dojrzałe, dorosłe życie był rozmiłowany w muzyce i śpiewie. Muzykę, podobnie jak i śpiew już od najmłodszych lat kochał, rozumiał i w miarę swoich możliwości sam uprawiał. Grał na fortepianie, a śpiewać zaczął w chórach lwowskich z chwilą rozpoczęcia studiów wyższych na Politechnice Lwowskiej w latach 1931/32. Po ekspatriacji ze Lwowa do Gliwic we wrześniu 1945 r., już z początkiem października zakłada chór studentów, który niedługo po założeniu, jako jedyne stowarzyszenie młodzieżowe na Uczelni, opracowuje i zatwierdza w Senacie Politechniki Statut Chóru oraz przybiera oficjalną nazwę: CHÓR AKADEMICKI STUDENTÓW POLITECHNIKI ŚLĄSKIEJ „ECHO”.

Sukcesy, jakie chór odnosił prawie od samego początku, były jego dziełem.
Był całą duszą oddany młodzieży, ale także ideałom Polski Niepodległej, tej Wolnej, nie socjalistycznej w wydaniu sowieckim, bolszewickim. Pozostał ze wspomnieniami pieśni wolnych i żalem za chórem, tymi wartościami, które tak ukochał i pozostał im wierny. Zmarł 19 września 1978 roku. Nie doczekał się wyzwolenia spod dominacji radzieckiej, nie doczekał się Wolności i Niepodległości.